1 วันในกรุงของฉันกับ Samsung NX 30

519

ในปัจจุบันนี้กล้องในตลาดมีออกมาเยอะแยะมากมายหลายรุ่นจริง ๆ เรียกได้ว่าเลือกใช้สอยกันแทบไม่ถูกเลย  และในจำนวนกล้องหลายยี่ห้อนั้น ก็มี Samsung รวมอยู่ด้วย

Samsung พยายามที่จะออกกล้องมาแข่งกับบริษัทยักษ์ใหญ่ในตลาดอยู่นานพอสมควรแล้ว และแม้ตลาดจะมีการแข่งขันกันสูง แต่บริษัทเองก็ได้พยายามออกกล้องรุ่นใหม่ ๆ ที่มีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น มาเพื่อต่อสู้ในสนามมาตลอด

จนถึงเจ้า  NX30 ที่อยู่ในมือเรานี่เอง

NX30 เป็นกล้อง mirror less หรือที่เข้าใจกันโดยทั่วไปง่าย ๆ ว่ากล้องเล็กที่เปลี่ยนเลนส์ได้ โดยที่จุดเด่นของกล้องประเภทนี้ก็คือ ขนาดเล็กและเบากว่ากล้องใหญ่แบบ DSLR พอสมควร และสามารถเปลี่ยนเลนส์ได้ ทำให้ใช้งานได้หลากหลายกว่ากล้องคอมแพคหรือกล้องมือถือ   เรียกได้ว่าเป็นลูกผสมที่กำลังได้รับการจับตามองที่สุดในตลาด

ในตอนนี้ทาง Samsung ได้จัดการประกวดบล็อกในชื่อ  Samsung NX30 Traveller ขึ้นมา และแน่นอนเราใช้บล็อกที่กำลังเขียนอยู่นี่แหละส่งเข้าประกวดซะเลย โดยดูรายละเอียดโครงการได้ที่นี่   https://www.smartphotography.asia/nxtraveller

แล้วจะรอช้าอะไรอยู่ มาดู 1 วันของ  Travelkanuman กับ  NX 30 กันเลย 


กรุง  …   เทพ

SAM_0085 copy

6.00

zzzzzzzzzz

.

.

.

8.00

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

.

.

.

SAM_0110 copy

10.00

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

สายแล้ว สายแล้ว ทั้งที่วันนี้เราวางแผนเอาไว้ว่าจะออกไปเก็บรูปกรุงเทพด้วย NX30 ที่พึ่งได้มาเมื่อวานนี่ นา  เรารีบตื่น อาบน้ำ แปรงฟัน และถอดเจ้ากล้องตัวดี ที่ชาร์ทแบทค้างเอาไว้ทั้งคืน เตรียมพร้อมสำหรับตะลุยทั้งวัน เก็บใส่กระเป๋า และรีบวิ่งออกไปสตาร์ทรถทันที

ระหว่างที่กำลังปุเลง ๆ ไปที่รถอยู่ ๆ ก็รู้สึกเบา ๆ ตัวพิกล พลันนึกไปว่า

เอ๊ะ ฉันลืมเอากล้องมารึเปล่า ?

อนิจจา สงสัยฉันจะเสพติดการแบกกล้องหนัก ๆ ไปเสียแล้วสิ เพราะกล้องมันก็อยู่ในกระเป๋านี่แหละ  พอรู้ว่าไม่ได้ลืมสิ่งสำคัญสำหรับวันนี้ เราก็เหยียบคันเร่งมุ่งสู่ที่หมายทันที


Central Embassy 

SAM_0011 copy

12.00

“อาหารเที่ยง เป็นสิ่งแรกที่ฉันจะถ่าย “

เมื่อความหิวเริ่มเข้าครอบงำ  จุดหมายในการถ่ายรูปก็เปลี่ยนไป จากตอนแรกว่าจะวางแผนไปถ่ายที่สวย ๆ เก๋ ๆ ริมน้ำ ก็กลับกลายมาเป็นถ่ายรูปอาหารซะได้ แต่ก็เอาเถอะ ใคร ๆ ในยุคปัจจุบันก็ต้องถ่ายรูปอาหาร ใครไม่ถ่ายสิเชย ว่าแล้วอาหารมื้อนั้นก็ถูกสั่งมาอย่างมากมาย ด้วยข้ออ้างว่าจะได้เลือกถ่ายได้เยอะ ๆ …

SAM_0017 copy

SAM_0022 copy SAM_0023 copySAM_0018 copy

สี สัน คม ชัด ไม่ต้องบรรยายมาก ให้รูปแสดงแทน  ว่าแต่ อาหารอร่อยดีนะ  ยังขาดก็แต่ขนมล้างปาก

” ขนมล้างปาก “

ยังจะกินอีกหรือ ?   เอาก็เอา ยังไงเขาก็ไม่ได้กำหนดมาว่าห้ามถ่ายรูปอาหารนี่นา

แต่ถ้าเรามีแต่รูปอาหาร เขาจะด่าเราหรือเปล่าหนอ  ฉันคิดรำพึงในใจ


ร้านขนมแห่งหนึ่ง

SAM_0035 copy

14.00

ตอนเย็นเราควรจะต้องไปหาที่ถ่ายรูปที่มันเป็นเมืองบ้างแล้วนะ ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นรายการตี๋อ้วนชวนหิวไป ฉันบ่นไปพลาง แต่มือก็ตักขนมเข้าปากไปพลาง

เออ อร่อยดีแฮะ

SAM_0049 copy

เหมือนฟ้าโปรด มีคนมารินเครื่องดื่มให้เรา หาอะไรกดไม่ได้ก็เอาอันนี้นี่แหละ  เออ กล้องมันก็เปิดปิดง่ายดีนะ  ถ่ายช็อตนี้ทันพอดิบพอดี

SAM_0047 copy

ว่าแล้วก็ได้เวลาออกไปหาทำเลถ่ายรูปตอนกลางคืนแล้ว แต่ก่อนออกจากห้างขอเก็บอะไรกลับไปอีกซักรูปก่อนดีกว่า

SAM_0030 copy


HILTON MILLENIUM 

SAM_0089 copy

17.00

โรงแรมหรู ๆ มักจะมีจุดชมวิวแสนอลังการเสมอ ๆ และคนมักจะคิดไปว่าคงต้องจ่ายเงินมากมายเพื่อขึ้นไป แต่จริง ๆ แล้ว เราสามารถขึ้นไปดื่มอะไรนิดหน่อยแค่ไม่กี่ร้อย พร้อมกับชมวิวอันงดงามได้เสมอ

ถ้าถือว่าเป็นการจ่ายค่าขึ้นจุดชมวิว มันก็ราคาถูกมากเลยนะ แถมน้ำฟรีให้เสียด้วย

18.00

SAM_0067 copy

ตะวันค่อย ๆ เคลื่อนตัวลงต่ำมาเรื่อย ๆ พร้อมกับคนที่เริ่มขึ้นมาชมวิวมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงตอนนี้ฉันจำเป็นที่จะต้องใช้ขาตั้งกล้องเพื่อเก็บภาพแล้ว เพราะลำพังใช้มือคงถือไม่ไหว  และหลังจากรอคอยมากว่าชั่วโมง เวลาทองก็ได้มาเยือนเสียที

แชะ …

SAM_0107 copy SAM_0103 copySAM_0109 copy

การถ่ายภาพมุมกว้างเป็นไปอย่างราบรื่น เลนส์ 18-55  ที่แถมมาเก็บภาพในมุมเปิดกว้างแบบนี้ได้เหลือเฟือ

แต่ปัญหาคือพวกรูปที่ต้องซูมเข้าไปใกล้ ๆ นี่ซิ  55 ไม่ใช่ระยะที่เหมาะที่ควรเลยในปฎิบัติการณ์ครั้งนี้ ฉะนั้น ความหวังเดียวของฉันก็คือ หวังกับความใหญ่ของไฟล์ แล้วเอารูปมา Crop เอาทีหลัง

ซึ่งผลลัพท์มันก็เป็นไปตามนี้

SAM_0101 copySAM_0102 copy

คาดหวังได้ไม่เลวทีเดียว เอามาย่อแล้วโพสใน internet แทบไม่ได้รู้สึกถึงความต่างของคุณภาพเท่าไหร่เลย ข้อนี้ถือว่าเซอร์ไพร์สฉันพอสมควร เพราะไม่นึกว่าคุณภาพภาพยามกลางคืนจะดีขนาดนี้


19.30

ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว  1  วันในกรุงเทพกับ NX 30  สนุกสนานดีทีเดียว ข้อดีสำหรับฉันก็ไม่พ้นเรื่องน้ำหนักน่ะแหละ มันเบามากจริง ๆ แล้วฉันไม่ได้เดินไปไหนมาไหนพร้อมเลนส์ตัวเดียวมานานแล้ว พอจะจดจำความรู้สึกสมัยหัดถ่ายภาพใหม่ ๆ ได้เหมือนกัน พอนึกไปแล้ววันนี้สนุกไม่เลวเลยทีเดียว

เราขับรถกลับบ้าน เรื่องของกล้อง NX30 ก็จบลงเท่านี้ แต่เรื่องของฉันยังไม่จบ เพราะต้องเอารูปที่ได้มาทำต่อ เพราะถ่ายออกมาเป็นไฟล์ RAW และก็ต้องมาเขียนบล็อกอันนี้อีกถึงจะจบสมบูรณ์


ใครอ่านมาถึงบรรทัดนี้ยินดีกับฉันด้วย ฉันเขียนมันเสร็จแล้ว